Ludzie inni od nas
Naturalne jest, że ludzie s± różni. M±drzejsi i mniej m±drzy, ładniejsi i troszkę mniej. Nie ma takich stworzeń. Odmienno¶ć to norma w ludzko¶ci. Może się wydawać, że to normalne i każdy powinien się z tym pogodzić, a nawet z tego cieszyć. Z własnej oryginalno¶ci, oryginalno¶ci innych. Naprawdę jest jednak inaczej. Stykamy się z wieloma osobami na co dzień. Gadamy z nimi, poznajemy ich chrakter, wgłębiamy się w skrywane apekty ich dusz. Ale nie zawsze chcemy dowiadywać się. Dlaczego? Nie wynika to z byle jakiego lenistwa. Powodów trzeba raczej szukać w psychice ludzkiej. Co nas odpycha od ludzi? Może o tym pszesądzić nawet jedno głupie spojrzenie, jedna nieudana sytuacja. Jednak jak to możliwe, że w jednej chwili możemy skre¶lić człowieka, wyrobić sobie negatywne o nim zdanie w ogóle go nie znaj±c, stwierdzaj±c jedynie po jednym jego zachowaniu jakim jest. To niefajne i głupie, ale normalnie spotykane. Łatwo dać na kim¶ krzyżyk nie mówiąc nawet żeby jego poznać. Szkoda jakie mu się wyrz±dzi s± wielkie. Człowiek, który został z jakiegoś powodu odepchnięty od innych nie ma w ogóle lekko. Jest on gnębiony, wy¶miewany, poniżany. Często nie może w ogóle sobie z tym poradzić. Nie może znaleĽć żadnego wsparcia i decyduje się na ostateczny krok: samobójstwo. A dręczyciele? Dla niego to zabawa. Nie lubi± takiej osoby, więc "umilaj±" jej życie.